ΤΡΙΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

 Είναι η πύλη της Σοφίας και της Δικαιοσύνης, και η αποκάλυψη των ονομάτων του Χακίμ[1] και του Άντιλ[2].

Είναι ποτέ δυνατόν[3] ο Ζατ-ι Ζουλτζελάλ[4] ο Οποίος καταδεικνύει την Κυριαρχική εξουσία της Συντήρησης Του μέσα από τη σοφία και την τάξη, τη δικαιοσύνη και την αίσθηση ισορροπίας που διαπερνούν τα πάντα, από το άτομο μέχρι τους ήλιους, να μην απονέμει χάρη και ανταμοιβή σε εκείνους τους πιστούς που ζητούν καταφύγιο κάτω από την  Συντηρητική και προστατευτική φτερούγα της Κυριότητας Του, οι οποίοι πιστεύουν στη Σοφία και τη Δικαιοσύνη Του, και των οποίων οι πράξεις έχουν ως αντικειμενικό σκοπό να Τον λατρεύουν; Και να μην τιμωρήσει τους απότομους και αγενείς εκείνους ανθρώπους, οι οποίοι δυσπιστούν στη σοφία και τη δικαιοσύνη Του και εξεγείρονται εναντίον Του με αυθάδεια; Λοιπόν ούτε το ένα χιλιοστό της σοφίας και της δικαιοσύνης αυτής δεν ασκείται όσον αφορά τον άνθρωπο, στον παροδικό αυτό κόσμο, αναβάλλονται. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους της πλάνης εγκαταλείπουν τον κόσμο αυτό ατιμώρητοι, και οι περισσότεροι από τους ανθρώπους της πνευματικής καθοδήγησης τον εγκαταλείπουν χωρίς καμία χάρη και ανταμοιβή. Όλα τα πράγματα επομένως, αναβάλλονται για ένα ανώτατο δικαστήριο, μιαν κατάσταση απώτατης μακαριότητας.

Ναι, είναι προφανές ότι Αυτός ο οποίος ελέγχει τον κόσμο αυτό το πράττει, σύμφωνα με μιαν άπειρη σοφία. Χρειάζεσαι απόδειξη; Είναι η τήρηση τον σκοπών και της ωφέλειας σε όλα τα πράγματα. Δε βλέπετε ότι πολυάριθμα οφέλη και σοφίες κατευθύνονται σε όλα τα μέλη, τα οστά και τις φλέβες του ανθρώπου, και σε κάθε μόριο του σώματος του; Δεν αντιλαμβάνεστε ότι το να αποκτηθούν τόσα οφέλη και σοφίες, πολυάριθμα όσο οι καρποί ενός δέντρου, φανερώνουν ότι οι υποθέσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με μιαν άπειρη σοφία.  Και η ύπαρξη της απώτατης τάξης σε όλα τα έργα τέχνης όλων των πραγμάτων φανερώνουν ότι οι υποθέσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με μιαν άπειρη σοφία.

Η σύμπτυξη του επακριβούς προγράμματος ανάπτυξης ενός ωραίου λουλουδιού μέσα σε ένα μικροσκοπικό σπόρο, η επιγραφή σε ένα μικρό σπόρο με τη γραφίδα του Πεπρωμένου του ειληταρίου των έργων ενός δέντρου, η ιστορία της ζωής του και ο κατάλογος του εξοπλισμού του, φανερώνουν ότι η γραφίδα της υπέρτατης σοφίας βρίσκεται σε λειτουργία.

Η ύπαρξη μιας μεγάλου βαθμού περίτεχνης καλλιτεχνικής επιδεξιότητας σε όλα τα πράγματα αποδεικνύει ακόμη ότι υφίσταται το αποτύπωμα ενός απείρως Χακίμ[5] και Σανί[6]. Ναι, η συμπερίληψη ενός ευρετηρίου όλου του σύμπαντος, των κλειδιών προς όλα τα θησαυροφυλάκια της ευσπλαχνίας, και των καθρεφτών όλων των Άγιων Ονομάτων μέσα στο μικροσκοπικό σώμα του ανθρώπου, καταδεικνύει την ύπαρξη σοφίας μέσα στα όρια της άπειρης αυτής καλλιτεχνικής επιδεξιότητας. Τώρα είναι ποτέ δυνατόν ο κάτοχος μιας τέτοιας  σοφίας που κατά αυτόν τον τρόπο διαποτίζει τους τρόπους λειτουργίας της συντηρητικότητας να μην επιθυμεί να ευνοεί αιώνια εκείνους οι οποίοι ζητούν καταφύγιο κάτω από την προστατευτική φτερούγα της συντηρητικότητας του και οι οποίοι κάνουν υπακοή μέσα από την πίστη;

Θέλεις μιαν απόδειξη ότι όλα τα πράγματα γίνονται με δικαιοσύνη και ισορροπία; Το γεγονός ότι όλα τα πράγματα προικίζονται με μοναδικές υπάρξεις, λαμβάνουν σχήμα και τοποθετούνται στο κατάλληλο τους μέρος σε συμφωνία με μιαν αίσθηση επακριβούς ισορροπίας και με κατάλληλο μέτρο, φανερώνει ότι όλες οι υποθέσεις πραγματοποιούνται συμφώνα με την άπειρη δικαιοσύνη και ισορροπία.

Κατά παρόμοιο τρόπο, το γεγονός ότι όλα τα πράγματα αποκτούν  τα δικαιώματα τους σύμφωνα με τη φυσική τους κλίση, ότι λαμβάνουν όλες τις αναγκαιότητες της ύπαρξης τους και όλες τις απαιτήσεις της ζωής στην πιο κατάλληλη μορφή, φανερώνει ένα  χέρι μιας άπειρης δικαιοσύνης.

Πάλι, το γεγονός ότι δίνεται απάντηση σε κάθε αίτημα και δέηση που διενεργούνται μέσα από τη γλώσσα της έμφυτης κλίσης, και από φυσική ανάγκη ή αναγκαιότητα, καταδεικνύει την ύπαρξη άπειρης δικαιοσύνης και σοφίας.

Λοιπόν είναι ποτέ δυνατόν η δικαιοσύνη και η σοφία που σπεύδει να ανακουφίσει την ευτελέστερη ανάγκη του μικρότερου της δημιουργίας να παραλείψει να παράσχει αιωνιότητα, η οποία είναι η μέγιστη ανάγκη του ανθρώπου, ο οποίος είναι ο σημαντικότερος των δημιουργημάτων; Να μην ανταποκριθεί στην πιο έντονη  έκκληση για βοήθεια και στο πιο μεγάλο ερώτημα του ανθρώπου; Ή ότι δε θα διαφύλατταν την αξιοπρέπεια της συντηρητικότητας του, προστατεύοντας τα δικαιώματα των υπηρετών Του; Όμως ο άνθρωπος, η ζωή του οποίου είναι τόσο σύντομη, δεν μπορεί να φτάσει την πραγματική ουσία της δικαιοσύνης στον μεταβατικό αυτόν κόσμο. Επομένως, αναβάλλονται για ένα ανώτατο δικαστήριο. Διότι η αληθινή δικαιοσύνη αξιώνει ότι αυτός ο μικρός άνθρωπος, πρέπει να ανταμειφθεί και να τιμωρηθεί, όχι σύμφωνα με την ευτέλεια του, αλλά σύμφωνα με το μέγεθος του εγκλήματος του, τη σπουδαιότητα της φύσης του και το μεγαλείο της αποστολής του. Μια που ο περαστικός και μεταβατικός αυτός κόσμος απέχει πολύ από του να επιδείξει μιαν τέτοια σοφία και δικαιοσύνη υπέρ του ανθρώπου, ο οποίος είναι δημιουργημένος για την αιωνιότητα, εξ’ανάγκης θα υπάρξει μια αιώνια Κόλαση και ένας παντοτινός Παράδεισος του Άντιλ[7] εκείνου του Τζελίλ-ι Ζουλτζεμάλ[8] του Χακίμ[9] εκείνου του Τζελίλ-ι Ζουλτζελάλ.[10]



[1] Χακίμ: Ο Κατ`εξοχήν  Σοφός Αλλάχ.

[2] Άντιλ: Ο Απονέμειν Εκάστω του Δίκαιον Δικαιοσύνη Αλλάχ.

[3] Η πρόταση «είναι ποτέ δυνατόν;» επαναλαμβάνεται πράγματι πολλές φορές, διότι εκφράζει ένα εξόχως σημαντικό μυστήριο. Η πλάνη και η έλλειψη πίστης πηγάζουν σε γενικές γραμμές από τη συνήθεια να φανταζόμαστε πως τα πράγματα είναι αδύνατα, απέχοντας παρασάγγες από τη σφαίρα της λογικής, και επομένως τα απαρνούμαστε. Λοιπόν στη συζήτηση αυτή της αναστάσεως έχει αποδειχθεί κατηγορηματικά ότι η αληθινή απιθανότητα, η δυσκολία στη δημιουργικότητα και ο παραλογισμός αρμόζουν στο μονοπάτι της αίρεσης και την οδό της πλάνης, ενώ η πραγματική δυνατότητα, η ευχέρεια στη δημιουργία και η λογική είναι χαρακτηριστικά του δρόμου της πίστης και της λεωφόρου του Ισλάμ.

Εν συντομία, οι φιλόσοφοι τείνουν στην απιστία εξαιτίας του ότι θεωρούν τα πράγματα ως αδύνατα, ενώ ο Δέκατος Λόγος (Περί αναστάσεως και το υπερπέραν), διαμέσου της επαναλαμβανόμενης πρότασης «είναι ποτέ δυνατόν;» φανερώνει που βρίσκεται η απιθανότητα, και κατ’ αυτόν τον τρόπον τους καταφέρει ένα χαστούκι στο στόμα.

[4] Ζατ-ι Ζουλτζελάλ: Κάτοχος Μεγαλείου Δύναμης, Αλλάχ.

[5] Χακίμ: Ο Κατ`εξοχήν  Σοφός, Αλλάχ.

[6] Σανί: Ο Αλλάχ που Πλάθει με απόλυτη τέχνη.

[7] Άντιλ: Ο Απονέμειν Εκάστω του Δίκαιον Δικαιοσύνης Αλλάχ.

[8] Τζελίλ-ι Ζουλτζεμάλ: Ένδοξος Κάτοχος Μεγαλείου Κάλλους και Ωραιότης, Αλλάχ.

[9] Χακίμ: Ο Κατ`εξοχήν  Σοφός,  Αλλάχ.

[10] Τζελίλ-ι Ζουλτζελάλ: Ένδοξος Κάτοχος Μεγαλείου Δύναμης,  Αλλάχ.

08/01/16Εμφανίσεις ( 141 )
Πιστεύω Αρετές της πίστεωςΔεν πιστεύω Δοκίμιο περί της ΦύσηςΕίμαι νέος Πώς μπορούμε να σώσουμε τη ζωή μας; Είμαι ΓυναίκαΕίμαι Άρρωστος Δοκίμιο περί ΑρρώστωνΕίμαι ΗλικιωμένοςΕίμαι ΠαιδίΟικογένεια
Okan Giritli (2012-2019)